"ရင္ဖြင့္လို႔ ... ၾကိဳေနပါ့မယ္"
တခ်ဳိ႕ေတြအတြက္
တစ္ရက္ျပီး တစ္ရက္
ဘယ္လို ေက်ာ္ျဖတ္သြားၾကသလဲ မေျပာတတ္ေပမယ့္
ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ...
တစ္ရက္နဲ႔ တစ္ရက္
အလြမ္းနဲ႔ အသက္ဆက္ေနခဲ့ရတယ္ ... ။
မၾကာခဏ
ခြဲခြာေနခဲ့ရတာ မွန္ေပမယ့္
(အခုအခ်ိန္ထိ)
ခြဲခြာျခင္းက
ကိုယ္နဲ႔ အသားမက်ေသးတာေတာ့
၀န္ခံပါရေစ ... ။
လြမ္းမိတိုင္းသာ
မ်က္ရည္က်ရမယ္ဆို
ကိုယ္ မငိုရတဲ့ေန႔ ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ... ။
သတိရျခင္းေတြ သို၀ွက္လို႔
ေလာကဓံကို အျပံဳးမပ်က္ ရင္ဆိုင္ရင္း
တင္းက်ပ္ေနတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔
အိပ္ပ်က္ခဲ့ရေပါင္းလည္း မ်ားေနပါျပီေလ ... ။
ကိုယ့္စိတ္ရဲ႕ ေစညႊန္ရာ
လိုက္ပါႏိုင္ခြင့္ မရွိတဲ့ဘ၀မို႔
ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း အျပစ္မတင္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး .... ။
ဒါေပမယ့္လည္း ...
ဘ၀ေပးအသိနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ထိန္း
ခံစားခ်က္ေတြ ခဏေလး ထုပ္သိမ္းလို႔
အေ၀းတစ္ေနရာက မင္း
ေဘးအႏၱရာယ္အေပါင္းမွ
ကင္းရွင္းပါေစလို႔
ဘုရားမွာ ေန႔တိုင္း ဆုေတာင္းေနမယ္ ... ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
(ခ်စ္သူေရ ... အားတင္းထား)
အခ်ိန္တန္လို႔
မင္း အိမ္ျပန္လာတဲ့အခါ
ပင္ပန္းခဲ့သမွ် ဘ၀အေမာေတြ
ေျပေပ်ာက္ေစဖို႔
တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕
သံေယာဇဥ္ၾကိဳးေလးကို
ခပ္တင္းတင္း ေပြ႕ဖက္ရင္း
(မင္းကို)
ရင္ဖြင့္လို႔ ၾကိဳေနပါ့မယ္ကြယ္ ... ။
No comments:
Post a Comment